Zorg voor wie zorgt
De Dag van de Huishoudhulp is traditioneel een moment om stil te staan bij de onmisbare rol van duizenden huishoudhulpen in onze maatschappij. Zij zorgen ervoor dat vele gezinnen draaiende blijven, maar wie zorgt er eigenlijk voor hen? Dit jaar willen we de schijnwerpers richten op een problematiek in de sector: het toenemende aantal langdurig zieken.
Werkbaar werk
De SERV heeft recentelijk een rapport uitgebracht over werkbaar werk in de dienstenchequesector, waaruit bleek dat het ziekteverzuim maar liefst twee keer zo hoog is als het gemiddelde op de rest van de Vlaamse arbeidsmarkt. Dit is opvallend, want als werkbaar werk inhoudt dat je een job langdurig blijft volhouden, die plezier en kansen geeft en in balans is met je privéleven, waarom zien we dan juist in deze sector zo’n groot verschil in werkbaarheid in vergelijking met andere sectoren?
Misschien moeten we meer focussen op gelijkenissen tussen sectoren. Waar een bureaujob vaak glij-uren biedt om kinderen naar school te brengen, gaat het hier om flexibel geplande roosters voor huishoudhulpen. In de bouw kan men misschien wel terugvallen op een betrokken leidinggevende; voor een huishoudhulp is een persoonlijke begeleider als aanspreekpunt en vertrouwenspersoon essentieel. En waar een verkoopster training in klantcommunicatie krijgt, zijn voor een huishoudhulp opleidingen in tiltechnieken, veiligheid of zelfzorg belangrijk.
Zou werkbaar werk niet allang een vanzelfsprekendheid moeten zijn, óók binnen de dienstenchequesector?
Als dat zo is, blijven medewerkers langer, zijn ze productiever en tevredener, en vallen ze minder snel uit. En willen we dat uiteindelijk niet allemaal?
Kwaliteit van leven en de rol van begeleider
Hoewel ziekteverzuim soms onvermijdelijk is, kan de werkgever hierin een cruciaal verschil maken. Niet door werk als een afgebakend concept te zien, maar door de gehele kwaliteit van leven centraal te stellen.
Bij IN-Z geloven we er bijvoorbeeld sterk in dat ieders talent maximaal benut moet worden en men in alle facetten van het leven kan groeien.
Voor onze huishoudhulpen betekent dit dat hun baan een droomjob kan zijn, waarin ze alle gewenste ondersteuning krijgen om zich te ontwikkelen. Tegelijkertijd kan het dienen als een waardevolle opstap voor wie moeilijker aan werk raakt, met het oog op een latere doorstroom naar een andere functie, bij ons of een andere werkgever.
Ook bij ziekteverzuim is het van belang om alle aspecten van iemands leven te overwegen en, waar mogelijk, een geleidelijke terugkeer naar het werk te stimuleren. Een werkgever kan hierop inspelen door een sterk, positief-duurzaam verzuimbeleid te ontwikkelen. Het is hierbij essentieel om niet alleen een HR-werkgroep te betrekken, maar ook het algemene personeelsbeleid, het welzijnsteam en direct met medewerkers, mentors en begeleiders te praten. Eens het beleid is geïmplementeerd, kan men de effecten monitoren en meten. Bij IN-Z kijken we dan ook met trots terug op ons vernieuwde en reeds operationele beleid. De recente onafhankelijke meting van Mensura bevestigt onze aanpak:
maar liefst 91.87% van onze medewerkers blijkt veerkrachtig.
Een begeleider speelt hierin een doorslaggevende rol. Zij vormen de onmisbare verbinding tussen de medewerker en de organisatie. Altijd, maar zeker tijdens langdurige afwezigheid door ziekte, onderhouden zij nauw contact om de connectie met werk te behouden. Ze fungeren als de stimulerende schakel, juist wanneer de medewerker die kleine extra push verdient. Maak kennis met huishoudhulpen Christina en Liliane, twee vrouwen die op indrukwekkende wijze weer aan de slag zijn gegaan.
Christina’s verhaal
Na een lange en zware periode van afwezigheid door borstkanker, zette zij de moedige stap naar progressieve werkhervatting. Christina vertelde ons: “Ik koos er bewust voor om progressief terug aan het werk te gaan. Niet omdat het makkelijk was, integendeel. Maar omdat ik voelde dat het me zou helpen om niet te blijven hangen in negativiteit die langdurige afwezigheid met zich mee kan brengen. Werken gaf me opnieuw structuur, contact met collega’s en bovenal het gevoel dat ik vooruit ging, dat ik opnieuw deel uitmaakte van het leven. Het helpt me mentaal, elke dag een beetje meer. Het zorgt ervoor dat de ziekte niet langer het middelpunt is van mijn bestaan. Daarom wil ik iedereen die zich in een soortgelijke situatie bevindt, aanmoedigen: praat met je arts, je werkgever, je omgeving en zoek naar een manier van terugkeren die bij jou past.”
“Want terug aan het werk gaan, is soms de beste manier om ook terug in jezelf te geloven”
Liliane’s verhaal
Ook Liliane is een sterke vrouw die na een zware operatie en herstelperiode weer voor 65% aan het werk ging. Ze vertelt ons dat het geen gemakkelijke stap was: “De eerste weken waren enorm pittig om vanaf nul weer gedeeltelijk de uren op te pakken.” Liliane vroeg zich dan ook af of het wel een goed idee was om alweer te starten. Nu, acht maanden later, blikt ze tevreden terug op haar beslissing: “Ik heb altijd gewerkt, ik ben het zo gewoon om bezig te zijn en wilde graag terug tussen de mensen komen. Klanten vroegen zelfs al wanneer ik terugkwam.”
Toch was het niet vanzelfsprekend. Niet alles lukt op dezelfde manier als Liliane gewend was: “Mentaal en fysiek staan niet altijd op één lijn. Ik wil heel graag, maar mijn lichaam wil niet altijd mee. Sommige dagen ben ik zo vermoeid dat ik na het werk echt moet bekomen. Maar andere dagen gaan dan weer heel goed. Ik ben dan ook heel blij met de steun vanuit IN-Z. Mijn man zei het nog: ‘Het is ongelofelijk hoe een werkgever zo achter je kan staan, dat heb ik nog niet veel gezien.’ Zowel tijdens mijn afwezigheid als nu bij de hervatting kijken ze hoe het loopt. Voor mijn operatie werkte ik bijvoorbeeld bij één klant in een blok van zes uur, dat lukt niet meer. Nu werk ik bij dezelfde klant vier uur.”
“Ze kijken niet alleen naar werk, maar echt naar jou als persoon”
Sterke huishoudhulpen
De verhalen van Christina en Liliane benadrukken het belang van een progressieve terugkeer naar werk. Hoewel de juiste begeleiding en een focus op welzijn onontbeerlijk zijn voor een succesvolle re-integratie na langdurige ziekte, is het vooral hun enorme veerkracht en doorzettingsvermogen dat bewondering afdwingt.
Laten we op deze Dag van de Huishoudhulp niet alleen de bloemen uitdelen, maar ook de aandacht vestigen op een duurzame toekomst voor deze cruciale beroepsgroep.
